zamknij

Zamów Newsletter

PL
EN

Paradiso

DATA   GODZINA   MIEJSCE
12 grudnia 2014
  16:00
  Teatr Łaźnia Nowa — Duża Scena

Reżyseria

Michał Borczuch

Autor

Tomasz Śpiewak

CZAS TRWANIA

110 min.

Bilety

30 zł / 20 zł

Podstawową motywacją dla stworzenia Paradiso jest przeczucie, że fragmenty teatru, raju i autyzmu uzupełnią się wzajemnie i stworzą świat nowy, zaskakujący i autentyczny. Spektakl oparty jest na odbywających się na żywo improwizacjach osób ze spektrum autyzmu z profesjonalnymi aktorami. Tekst Paradiso powstaje w trakcie improwizacji. Pisany jest językiem który powstaje na styku dwóch światów: osob z autyzmem, którzy nie rozumieją języka metafory i aktorów, którzy celowo używają metaforycznego języka inspirowanego poezją Dantego. W ten sposób konstruowana jest opowieść na motywach Raju - ostatniej części Boskiej Komedii Dantego Alighieri. Paradiso zbudowane jest na logice autyzmu i karmi się doświadczeniem swoich bohaterów. Kamil jest stażystą w jednym z krakowskich hoteli. To jego historia dała Paradiso formę pokoi hotelowych. Grzegorz jest charyzmatycznym mówcą, który w naturalny sposób stał się jego dyrektorem. Michał od 30 lat gra na pianinie. Osoby z autyzmem bardzo się między sobą różnią. Wyobraźnia działa inaczej u każdej z nich. Niektórzy jej zupełnie nie mają. W umysłach innych powstają ciągi informacji, grupowane tematem, z powodów fonetycznych bądź przez wizualne skojarzenia. Fragmentaryczność tych obrazów przywodzi na myśl dadaistyczne fotomontaże, albo działanie przeglądarek internetowych, które na podstawie jednego hasła układają tysiące stron i odniesień, czasem zupełnie przypadkowych. Aktorzy muszą reagować według zmienionych i często nieprzewidywalnych zasad. Tymczasem osoby z autyzmem poruszają się w tym świecie z niezwykłą swobodą. Nic nie odgrywają. Nie wcielają się w role. Nie pamiętają tekstu. Pomimo tego, a może właśnie dlatego, na scenie są partnerami - nie tłem. Hierarchia między profesjonalistą a amatorem gubi się. Dwa obrazy świata nakładają się i obydwa podlegają modyfikacjom, a kierunek wpływów trudno jest ustalić. Podążając za bohaterami przemieszczamy się z pokoju do pokoju. Poszczególne hotelowe pomieszczenia stają się miejscami scen, uszeregowanych jak średniowieczne mansjony. Każda stacja jest kolejnym węzłem scenariusza, przestrzenią dla nowej improwizowanej sytuacji, która może się wydarzyć. Rozczłonkowana jest przestrzeń, czas, fragmenty opowieści, elementy świata. Spotkanie z Paradiso jest przechodzeniem pomiędzy stacjami, pomiędzy pokojami, niebami, zmysłami i nastrojami. Rytmy wyznaczają kolejne przebłyski wspomnień. Kapryśne metrum wyznacza momenty przechodzenia z jednej sytuacji do następnej. Wątki i tematy wracają jak refreny. Rytm jest budulcem świata, jak rytuały codzienności, jak klaskanie autysty, jak echolaliczna mowa. Świat autyzmu postrzegany jako chaotyczny, często jak kryształ odzwierciedla strukturę modułów, podziałów, etapów i powtórzeń. Wszystkie sytuacje w obrębie Paradiso mają w siebie wpisane ryzyko. Każda scena staje się grą, sprawdzeniem. Jednak Paradiso to przede wszystkim opowieść o spotkaniu dwóch światów. To opis płaszczyzny, na której to spotkanie jest możliwe. W każdym ze swoich epizodów Paradiso wydarza się na nowo. Autentyczne sytuacje realizują się w ramach wymyślonego świata. To ta relacja buduje podstawowe napięcie i sens projektu.

Zespół

Reżyseria: Michał Borczuch

Dramaturgia: Tomasz Śpiewak

Scenografia: Dorota Nawrot

Muzyka: Konrad Gęca

Multimedia: Magdalena Kownacka, Bartosz Nalazek, Michał Dobrucki

Obsada

Michał Krzysztof Cichy, Kamil Mroczkowski, Albert Jeżowski, Mariusz Zemanek, Grzegorz Wolkowicz, Stanisław Lampa, Damian Baca, Maria Bozowska-Bolak, Dominika Biernat, Marta Ojrzyńska, Paweł Smagała

CMS BYCMS by tenka.pl