„Gdy Gregor Samsa obudził się pewnego rana z niespokojnych snów, stwierdził, że zmienił się w łóżku w potwornego robaka.” Tak zaczyna Przemiana – jedno z najsłynniejszych i najchętniej adaptowanych opowiadań Franza Kafki. We Przemianie wyreżyserowanej przez Michała Kmiecika – twórcy, który w swoich pracach często wykorzystuje groteskę i absurd – Gregor Samsa jest pracownikiem współczesnej korporacji. Takie osoby jak on opisywał David Graeber w książce Praca bez sensu. Być może Gregor z wrocławskiego spektaklu mógłby przemknąć gdzieś na drugim planie kultowego już serialu Rozdzielenie. Niespodziewana przemiana Samsy uruchamia łańcuch wydarzeń, które ujawniają jego uwikłanie w kapitalistyczną machinę pracy i wytwarzania wartości, ale też presję, której jest poddawany przez swoją rodzinę. Tekst Kafki staje się pretekstem do refleksji nad pracą w późnym kapitalizmie i możliwością oporu wobec jego mechanizmów zawłaszczania ludzkiego życia. 

Kmiecika i dramaturżkę Idę Ślęzak interesuje wydobycie z tej historii grozy i absurdu. Zepętlają kafkowskie frazy, które powracają wypowiadane przez różnych bohaterów. Spektakl rozgrywa się w imponującej, kilkuczęściowej scenografii zaprojektowanej przez Szymona Szewczyka. Zarówno przestrzeń mieszkania, jak i biura niepokoją swoją sterylnością i bezosobowym charakterem. Człowiek tutaj ma zniknąć – dopasować się do designerskiego wnętrza w pierwszym przypadku albo – w drugim – stać się idealnie działającym elementem korporacyjnej machiny. Twórcy skorzystali też z kamer wideo i projekcji (za wideo odpowiadają Agnieszka Piesiewicz, Filip Wierzbicki, operatorem kamery na żywo jest Marek Hajduk) a także z odrealnionych efektów dźwiękowych (muzyka i udźwiękowienie autorstwa Wojciecha Kucharczyka), żeby pokazać opresyjność świata, w którym funkcjonuje bohater.

---

Spektakl zawiera scenę o charakterze seksualnym. 

Narodowy Stary Teatr informuje w komunikacie, że z powodu awarii nieczynna jest winda dla osób poruszających się na wózku.

---

Fot. Filip Wierzbicki