– Przygotowałem dwie różne mowy,

żebyś mógł tato, wybrać. Jedna jest

zielona, a druga jest żółta.

– Niech będzie zielona...

Ten moment wiele zmienia.

Christian, jeden z uczestników tytułowej uroczystości, wygłasza jubileuszową mowę na cześć ojca. Tak zaczyna się rytuał konfrontacji. Uroczystość staje się ceremonią, na którą zaproszone zostają winy, grzechy i demony z przeszłości. Toasty przeplatają się z oskarżeniami, śmiech z przerażeniem, a rodzinne sekrety wychodzą na światło dzienne z całą swoją brutalnością.

Czy winni poniosą konsekwencje? W tym świecie odwróconych obrazów  i koślawych sensów trzeba dać głos nigdy nieopowiedzianym historiom,  trzeba zadawać pytanie  kim stajemy się  jeśli przez lata funkcjonujemy w kłamstwach i półprawdach?

Uroczystość to pytanie, czy prawda daje jakiekolwiek ukojenie? I komu? Bardziej ofiarom, a  może winnym? Co się stało z naszą przyzwoitością? Kiedy to, co „moralne” i „etyczne” tak bardzo się zdewaluowało? Przeciwstawić się, wykrzyczeć, zawalczyć o oczyszczenie, o prawdę, nawet za cenę utraty rodziny. Tylko jeśli główna więzią rodzinną jest kłamstwo to czy kiedykolwiek to była rodzina.

Nigdy już się nie dowiemy, jak potoczyłaby się kolacja, gdyby jubilat wybrał żółtą mowę…

Tylko czy ma to jakiekolwiek znaczenie?

---

Spektakl połączony z galą jubileuszową w ramach projektu „Przebudzenia”.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

---

Fot. Jeremi Astaszow