Książka Elizy Kąckiej Wczoraj byłaś zła na zielono stała się rewelacją na rynku wydawniczym niedługo po tym, jak się ukazała. Autorka pisze w niej o swojej relacji z autystyczną córką i o spotkaniu w pół drogi dwóch światów. Jeden jest światem normy – lekarzy, nauczycielek, koleżanek, sąsiadek – który matce służy radą (najczęściej nieproszoną) a niekiedy nawet pogardą, a córce litością albo niezrozumieniem. Drugi świat, to świat Rudej – dziewczynki, która funkcjonuje we własnym uniwersum znaczeń, obrazów i emocji. Matka mediuje między tymi światami – jako narratorka stara się dać świadectwo swojemu doświadczeniu i wgląd do świata Rudej, który inaczej pozostałby dla nas niedostępny.

Teatralną adaptację książki stworzyła w Teatrze Dramatycznym w Warszawie Anna Augustynowicz, której spektakle, bez względu na to, czy opierają się na tekstach należących do kanonu literatury, czy na dramaturgii współczesnej, cechuje formalny rygor i drobiazgowe sceniczne dopracowanie. W tej interesującej, umuzycznionej i zrytmizowanej adaptacji historia rozpisana została na wiele głosów, a głosy te poddane zostały orkiestracji. Świetnym wyborem było obsadzenie Anny Moskal w roli Elizy – jej charyzma sceniczna i determinacja, z jaką performuje tekst, w ciekawy sposób rezonuje z siłą bohaterki i autorki książki. Wyrazistą kreację tworzy też Marianna Linde, przed którą stanęło niełatwe zadanie odgrywania roli dziecka w spektrum autyzmu. Wczoraj byłaś zła na zielono jest triumfem strategii artystycznych i adaptatorskich, którymi posługuje się Augustynowicz oraz dużym osiągnięciem zespołu aktorskiego i instrumentalnego, który współpracuje ze sobą jak orkiestra – uważnie pilnując tego, w jaki sposób dystrybuowana jest widzialność i słyszalność poszczególnych osób i głosów.

---

Spektakl zawiera bodźce wizualne i dźwiękowe, które mogą wywołać dyskomfort.

---

Fot. Karolina Jóźwiak