Festiwal Boska Komedia

Organizowany przez Teatr Łaźnia Nowa i Krakowskie Biuro Festiwalowe Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia to wielkie święto sceny - konkurs przedstawień, showcase oraz przegląd prapremier i debiutów w jednym! Po raz pierwszy zawładnął deskami krakowskich scen w grudniu 2008 roku. Od tego czasu stanowi jedno z najważniejszych wydarzeń w polskim kalendarzu teatralnym. Festiwal daje możliwość zobaczenia najważniejszych przedstawień z całego kraju w przeciągu zaledwie 10 dni, dla twórców stanowi zaś okazję tak do zaprezentowania swoich artystycznych działań, jak również ich omówienia z zagranicznymi krytykami i producentami. Najgorętsza część festiwalu – Polski Konkurs INFERNO, to rywalizacja najbardziej prowokujących i ekscytujących tytułów minionego sezonu. Wyselekcjonowane spektakle walczą w niej o nagrodę Boskiego Komedianta i 50 tysięcy złotych, ufundowane przez Prezydenta Miasta Krakowa, prof. Jacka Majchrowskiego. Przyznawane są również nagrody indywidualne dla twórców, finansowane przez prof. Małgorzatę Omilanowską, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wyboru laureatów dokonuje międzynarodowe jury, składające się z dyrektorów światowych festiwali. W sekcji PARADISO prezentują się młodzi, nieodkryci bądź jeszcze niedocenieni twórcy, natomiast PURGATORIO to spektakle spięte klamrą wiodącej myśli, szczególnie interesującej polski teatr w danym sezonie. Boska Komedia to jednak nie tylko polski teatr. Rokrocznie gościmy filozofów, teoretyków teatru, dziennikarzy i krytyków, będących naszymi specjalistami i panelistami podczas wydarzeń towarzyszących. Centrum festiwalowe, mieszczące się w Bunkrze Sztuki, to co roku tętniące życiem miejsce spotkań i dyskusji ludzi teatru. To właśnie dyskusja i dialog są słowami-kluczami festiwalu i jego wiodącą ideą. Boska Komedia to przestrzeń teatralnego przymierza, w której ścieranie estetyk i artystyczna konfrontacja nigdy nie przebiegają bez szacunku i chęci wzajemnego poznania.

Litewski Narodowy Teatr Dramatyczny

Dzieje Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego rozpoczęły się 6 października 1940 roku, kiedy to odbyła się premiera przedstawienia Nadzieja według sztuki holenderskiego dramatopisarza Hermana Heijermansa. Miała ona miejsce w ówczesnym Wileńskim Teatrze Krajowym przy ulicy Basanaviciausa 13. Najważniejszy motyw wizualny wykorzystany w przedstawieniu – łódź rybacka – stał się godłem Teatru Narodowego. Teatr działa w swojej obecnej siedzibie przy alei Gedymina 4 od 1951 roku. Miejsce to ma bogatą tradycję teatralną: na początku XX wieku odbywały się tu spotkania Polskiego Towarzystwa Kulturalnego Liutnia. W 1981 roku ukończono szeroko zakrojone prace renowacyjne pod kierunkiem braci architektów: Algimantasa i Witautasa Naswitisów. Następnie uruchomiona została Duża Scena, mogąca pomieścić 660 widzów. Mała Scena (na 156 miejsc) otwarta została kilka lat później. Niektóre sztuki grano także w teatralnym foyer. Teatr często urządza również wystawy dekoracji teatralnych, kostiumów i afiszy. Wieńcząca główne wejście rzeźba zatytułowana Trzy muzy (dłuta Stanislowasa Kuzmy) stała się symbolem Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego. Muzy poezji (Caliope), komedii (Thalia) i tragedii (Melpomene) patronują szerokiemu repertuarowi granemu na deskach teatru, zaś znajdująca się w foyer rzeźba pod tytułem Krynica symbolizuje kierunek rozwoju teatru: celebrującego tradycję, ale niezmiennie entuzjastycznie otwartego na innowacje i zmiany.

Twórcy spektaklu: Plac Bohaterów

Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie

Historia Teatru im. Ludwika Solskiego w Tarnowie sięga lat 50 ubiegłego wieku. To także jedyny zawodowy teatr w regionie tarnowskim, który po gruntownej modernizacji w 2011 roku zyskał nowoczesny wygląd i funkcjonalność. Jego cztery sceny (Duża, Mała, Undergound oraz foyer) mogą pomieścić kilkaset widzów. Tu odbywają się koncerty, wystawy, warsztaty czy spotkania, które uzupełniają bogatą ofertę repertuarową. To w Tarnowie, we współpracy z najwybitniejszymi reżyserami, scenografami czy muzykami, produkuje się nawet do 10 spektakli premierowych rocznie, prezentowanych na festiwalach oraz innych scenach teatralnych w Polsce. Z tarnowskiej sceny wywodzi się wielu znanych i lubianych aktorów teatralnych i filmowych. Ponadto tarnowski teatr od 20 lat jest organizatorem Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii Talia oraz od 8 Festiwalu Spektakli dla dzieci Mała Talia. Dzięki podejmowanym inicjatywom i odważnym projektom staje się bardzo ważnym i docenianym ośrodkiem teatralnym w regionie i kraju.

 

Twórcy spektaklu: Kalkstein / Czarne Słońce, Król

Teatr Powszechny im. Zygmunta Hubnera w Warszawie

Teatr Powszechny działa od 1944 otwarty z inicjatywy Jana Mrozińskiego jeszcze dalej pod nazwą Teatr Popularny. W pierwszych latach Teatr Powszechny był miejscem pracy dla wielu przedwojennych aktorów. Od początku grano największych twórców światowej literatury takich jak Gabrielę Zapolską, Karola Dickensa czy Szekspira. W końcu lat 50. rozpoczął się okres odnowy, przełomowa okazała się premiera spektaklu Wojna i pokój. Gwiazdą teatru był niewątpliwie Adam Hanuszkiewicz. W 1975 dyrektorem teatru został Zygmunt Hübner, wybitny aktor i reżyser skoncentrował wokół sceny najlepszych ówcześnie aktorów m. in. Janusza Gajosa i Krystynę Jandę. Od września 2011 roku dyrekcję teatru obejmuje Robert Gliński. Podstawą jego programu artystycznego jest rozmowa o współczesności. W 2014 roku dyrektorem został Paweł Łysak, a jego zastępcą Paweł Sztarbowski. Zgodnie z misją - „teatr, który się wtrąca” wystawia spektakle czołówki polskich reżyserów, a także jest otwarty na wszelkie wydarzenia edukacyjno-animacyjne, takie jak: warsztaty, spotkania z twórcami, debaty, panele dyskusyjne, performanse, koncerty, wystawy i happeningi. Współpracuje z lokalnymi organizacjami pozarządowymi i stara się włączać do uczestnictwa w kulturze jak najszersze grono widzów. Teatr Powszechny chce być dostępny dla każdego widza, który gotowy jest na krytyczne myślenie, zmianę społeczną i „kulturalny ferment”.

Twórcy spektaklu: Nieznośnie długie objęcia

Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie

Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie to jedna z najstarszych (1781) publicznych scen w Polsce. Jego artystyczną renomę współtworzyli Tadeusz Kantor, Jerzy Grotowski, Zygmunt Hübner, Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki, Jerzy Grzegorzewski, Krystian Lupa czy Andrzej Wajda. Od stycznia 2013 roku dyrektorem jest Jan Klata. Repertuar Starego wyznaczają inscenizacje tekstów współczesnych i reinterpretacje klasyki dokonywane pod szyldem festiwalu re_wizje.

Obszar eksperymentów artystycznych wyznaczają warsztaty, pokazy wideo, słuchowiska, spotkania z twórcami oraz koncerty, wystawy i instalacje. Od 2009 roku Stary Teatr współtworzy prestiżową międzynarodową sieć Mitos21:European Theatre Network.

Nowy Teatr

Nowy Teatr tworzy Krzysztof Warlikowski i grupa jego stałych współpracowników. Głównym celem, do którego za każdym razem zmierza reżyser, jest komunikacja oraz nawiązanie głębokiego dialogu z widownią. Dialog może opierać się na porozumieniu, ale może także zaczynać się od prowokacji zmieniającej rutynowy tryb myślenia. Nowy Teatr chce rozbudować przestrzenie dialogu z publicznością, nie ograniczając się jedynie do działań ściśle teatralnych. Ma być miejscem nowej sytuacji artystycznej. Wolnym polem działania dla zaproszonych artystów i kuratorów, przestrzenią tworzoną przez ludzi z pomysłami.

Twórcy spektaklu: Francuzi, Apokalipsa

Teatr Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego

Teatr „Bagatela” im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w sezonie 2014/2015 świętował 95-lecie istnienia. Począwszy od przedwojennego teatru rewiowego na – jak chcieli założyciel Marian Dąbrowski i ojciec chrzestny Boy-Żeleński – paryską miarę, poprzez powojenną scenę dla dzieci Wesoła Gromadka i Teatr Młodego Widza kierowane przez Marię Billiżankę, Teatr Rozmaitości pod dyrekcją Haliny Gryglaszewskiej oraz teatr eksperymentalny Mariana Górkiewicza, po teatr lektur szkolnych lat 80./90. i obecną dwuprofilową „Bagatelę” Henryka Jacka Schoena z repertuarem komediowym i klasycznym, muzycznym i współczesnym. Jedenasty rok działa otwarta w 2004 kameralna Scena na Sarego 7, w której wystawiane są dramaty Shakespeare’a, Czechowa czy adaptacje Dostojewskiego i Manna, ale przede wszystkim dramaturgia współczesna.

Twórcy spektaklu: Szaleństwa nocy

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie

Otoczony legendą, działający nieprzerwanie od 1893 r. Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie mieści się w gmachu zaliczanym do najcenniejszych zabytków architektury teatralnej w Europie - na frontonie widnieje napis: „Kraków narodowej sztuce”, a jego najsłynniejszymi ozdobami są kurtyna Henryka Siemiradzkiego oraz garderoba wielkiego aktora Ludwika Solskiego. Od swych początków Teatr pełnił funkcję sceny narodowej i był miejscem narodzin współczesnej polskiej reżyserii, scenografii i aktorstwa. Obecny repertuar potwierdza znakomitą tradycję i wyjątkową rolę Teatru. Prezentowane są tu dzieła rodzime i światowe, klasyczne i współczesne. Powodzeniem cieszą się inicjatywy Krakowskiego Salonu Poezji Anny Dymnej oraz plenerowej Sceny przy Pompie. Od 2012 roku w strukturach Teatru funkcjonuje Małopolski Ogród Sztuki - multimedialny ośrodek kultury. Teatr im. Juliusza Słowackiego - jest miejscem prestiżowych wydarzeń kulturalnych, międzynarodowych spotkań i konferencji - zajmuje ważne miejsce w kulturze miasta i kraju.

Twórcy spektaklu: Narodziny Fryderyka Demuth

Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach

Jest jedną z najstarszych scen teatralnych w Polsce, istnieje od 1879 r. Od 1945 roku, kiedy nastąpiła uroczysta inauguracja Teatru Województwa Kieleckiego, utworzony został stały zespół aktorski. Ostatnie 23 lata Teatrem kierował Piotr Szczerski, reżyser rodem z Krakowa. Dzięki jego polityce prowadzenia teatru – zróżnicowaniu repertuaru, otwarciu na awangardę i twórców kilku pokoleń – kielecka scena dramatyczna stała się miejscem, gdzie dokonują się ważne zjawiska dla polskiego teatru, co więcej, zauważane i doceniane na świecie. W Teatrze praktykuje się pisanie tekstów na zamówienie i dla konkretnych aktorów. Znakomity, zgrany zespół pełen młodych, zdolnych i nieco starszych, doświadczonych aktorów doceniają nie tylko jury festiwali, na które Teatr jeździ niemal nieprzerwanie od sześciu lat, ale wszyscy, którzy z nim współpracują.

Twórcy spektaklu: Hrabina Batory

Teatr Ludowy

Teatr Ludowy jest jednym z najmłodszych teatrów Krakowa. Otwarty został w 1955 roku a pierwszą premierą byli Krakowiacy i górale Wojciecha Bogusławskiego. Od 2005 roku Teatr Ludowy prowadzi Jacek Strama. Proponowany obecnie przez teatr repertuar to współczesna dramaturgia europejska, współcześnie interpretowana klasyka oraz dobrze skrojona komedia.

Twórcy spektaklu: Wychowanka

Teatr Polski w Bydgoszczy

Teatr Polski w Bydgoszczy jest publicznym teatrem instytucjonalnym. Od września 2014 prowadzi go duet Paweł Wodziński/Bartek Frąckowiak. Wraz z grupą kuratorów proponują teatr otwarty na rozmaite dyscypliny, kierunki myślenia, obszary tematyczne. Jednym z podstawowych założeń programowych teatru jest formuła przekroczenia: dziedzin, gatunków, barier (także tych pomiędzy sceną a widownią). Ważnym elementem działań jest poszukiwanie, nazywanie i omawianie nowych dramaturgii w teatrze, tańcu i projektach interdyscyplinarnych. Nowe dramaturgie tworzą także trzon  programu Festiwalu Prapremier.

Twórcy spektaklu: Murzyni, KANTOR DOWNTOWN

Teatr Polski we Wrocławiu

Teatr Polski we Wrocławiu składa się z trzech scen: Sceny Kameralnej, Sceny na Świebodzkim i Sceny im. Jerzego Grzegorzewskiego. Od września 2006 roku dyrektorem naczelnym i artystycznym jest Krzysztof Mieszkowski. Teatr prowadzi działalność edukacyjną i pro publico bono, prowadząc cykl Czynne poniedziałki, w ramach których odbywają się spotkania z artystami z różnych dziedzin sztuki (Magiel literacki, Magiel sztuk, Magiel filmowy, Magiel teatralny) oraz politykami (Magiel polityczny). Inna ścieżka edukacyjna to Wszechnica Teatralna proponująca młodzieży spotkania, wykłady i projekcje, np. na tematyka teatru T. Kantora, J. Grzegorzewskiego, J. Grotowskiego czy H. Müllera.

Twórcy spektaklu: Podróż zimowa

Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego

Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach jest największą i najważniejszą sceną teatralną na Górnym Śląsku. Prezentuje dorobek polskiej i światowej literatury, zarówno klasycznej, jak i współczesnej. W sezonie na publiczność w każdym miesiącu czeka ponad 30 różnych propozycji: spektakli, koncertów, debat, wystaw, pokazów, warsztatów czy spotkań. W Katowicach odbywa się cykl Europa w Śląskim, podczas którego swoje spektakle pokazują najlepsi twórcy z europejskich scen. Katowicki teatr jest także współorganizatorem m.in. Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”, Festiwalu Nowej Scenografii czy Śląskiego Laboratorium Pedagogiki Teatru. Od 2013 roku realizowany jest tu także innowacyjny projekt „KatoDebiut”, który zakłada realizację profesjonalnego przedstawienia teatralnego przez debiutujących twórców.

Twórcy spektaklu: Morfina

Teatr Wybrzeże

Teatr Wybrzeże jest obecnie jednym z najbardziej znanych i cenionych miejsc na teatralnej mapie Polski. Rocznie odwiedza nas ponad 100 tysięcy widzów. Nasze spektakle goszczą na najważniejszych festiwalach w Polsce, m.in. na Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, Boskiej Komedii, Festiwalu Prapremier. Zespół artystyczny Teatru Wybrzeże jest laureatem najbardziej prestiżowych polskich nagród teatralnych m.in. Nagrody im. Swinarskiego (dla Grzegorza Wiśniewskiego za Zmierzch Bogów), nagród i wyróżnień na Ogólnopolskim Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej i Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Twórcy spektaklu: Kto się boi Virginii Woolf?

TR Warszawa

TR Warszawa to od ponad dziesięciu lat jeden z najpopularniejszych teatrów w Polsce. Uważany za nowoczesny teatr otwarty na nowe idee, równocześnie kultywujący najlepsze teatralne tradycje. TR Warszawa jako pierwszy w Polsce stworzył w teatrze przestrzeń dla otwartych prób czytanych nowej dramaturgii, koncertów, odczytów, wystaw, debat, przeglądów filmowych, akcji artystycznych i edukacji muzycznej, stając się wzorem teatru otwartego. Wysoką pozycję teatru wśród młodych teatrów europejskich potwierdzają nagrody przyznane na festiwalach krajowych i międzynarodowych.

Twórcy spektaklu: Męczennicy, Ewelina płacze

Teatr im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze

Teatr im. Cypriana Kamila Norwida swoją polską historię rozpoczął tuż po zakończeniu II wojny światowej. Od tamtego czasu jeleniogórska scena przez lata uczestniczyła w kreowaniu wizerunku polskiego teatru. Było to nie tylko miejsce poszukiwań, ale i początków karier takich twórców jak Krystian Lupa czy Mikołaj Grabowski. Teatr znany jest również dzięki dwóm festiwalom. Jeden z nich Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych to drugi najstarszy tego typu festiwal w całej Europie. Co roku na ulicach Jeleniej Góry prezentują się zespoły z całego świata. W ostatnich latach byli to między innymi: antagon TheaterACTion z Niemiec, Theater Tol z Belgii czy Aziz Gual z Meksyku. Teatr organizuje również drugi festiwal - Jeleniogórskie Spotkania Teatralne.



Twórcy spektaklu: Karskiego historia nieprawdziwa

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich powstał w 1950 roku, w wyniku połączenia dwóch zespołów: Dolnośląskiego Teatru Żydowskiego we Wrocławiu i Teatru Żydowskiego w Łodzi. W 1955 roku, z inicjatywy Idy Kamińskiej, teatr przeniósł się do Warszawy, do nieistniejącego dziś budynku przy ulicy Królewskiej 13. W tym czasie teatr grał, przy pełnej widowni,  tylko spektakle w języku jidysz.  W 1968 roku znaczna grupa aktorów, w tym dotychczasowa dyrektor i kierownik artystyczna, Ida Kamińska, w wyniku wydarzeń marcowych, wyjechała z Polski. Od 1969 roku dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Żydowskiego jest Szymon Szurmiej. W 1970 roku Teatr przenosi się do nowego budynku przy placu Grzybowskim. Od początku istnienia w repertuarze Teatru spotykały się i przeplatały trzy nurty repertuarowe. Pierwszy z nich to klasyka literatury i teatru jidysz, a więc sztuki takich autorów jak Abraham Goldfaden, Jakub Gordin, Szolem Alejchem, Icchok Lejb Perec, Szymon An-ski, Perec Hirszbejn, Szalom Asz. Drugi nurt to sztuki spoza kanonu literatury jidysz, podejmujące tematykę żydowską, m.in. Arthura Millera, Izaaka Babla, czy Ilii Erenburga. Trzeci nurt to spektakle rewiowe i kabaretowe. Teatr Żydowski od lat współpracuje ze znamienitymi twórcami. W ostatnim czasie byli to między innymi: Piotr Cieplak, Agnieszka Glińska,  Lech Mackiewicz, Maciej Wojtyczko, Michał Zadara, Karolina Kirsz, Paweł Paszta, Andrei Munteanu. Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich w Warszawie to jedyny Teatr Żydowski w Polsce i jeden z dwóch w Europie stałych teatrów wystawiających spektakle w języku jidysz. Od lipca 2012 roku, zgodnie ze statutem, Teatr prowadzi działalność Centrum Kultury Jidysz.

Twórcy spektaklu: Aktorzy żydowscy

Kolektyw 1a / Poznań

Kolektyw 1a to stowarzyszenie zajmujące się innowacyjnymi praktykami artystyczno-społecznymi na terenie miasta Poznania, promuje młodą sztukę i przedsięwzięcia lokalnych artystów oraz poszukuje nowych form edukacji z zakresu kultury medialnej. W skład Stowarzyszenia wchodzą artyści, badacze, miejscy aktywiści, graficy, architekci, producenci oraz animatorzy kultury. Misją Kolektywu 1a jest animacja poznańskiego środowiska artystycznego i kulturalnego, rozwój naszego zespołu i sieciowanie na poziomie ponad-instytucjonalnym. Prowadzimy swoją siedzibę w formule „project room”: miejsca, w którym młodzi twórcy testują nowe rozwiązania, realizują swoje pierwsze projekty i mogą liczyć na życzliwy odbiór eksperymentu. Kolektyw 1a operuje także jako kolektyw wizualny i producent działań artystycznych.

Twórcy spektaklu: Delfin, który mnie kochał

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie została założona w 1946 roku przez Juliusza Osterwę. Obecnie PWST kształci studentów w ramach jednolitych stacjonarnych studiów magisterskich, które na kierunku aktorstwo trwają 9.semestrów, a na kierunku reżyseria 10 semestrów. Posiada 5 wydziałów: Wydział Aktorski i Wydział Reżyserii Dramatu w Krakowie, Wydział Aktorski i Wydział Lalkarski w Filii we Wrocławiu oraz Wydział Teatru Tańca w Bytomiu. Filia PWST we Wrocławiu prowadzi również kształcenie w ramach Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży. PWST im. L. Solskiego od początku swego istnienia zapewnia ciągłość polskiej sztuki aktorskiej. O specyfice krakowskiej Uczelni decyduje również jej bliski związek z teatrami krakowskimi.

Teatr KTO

Teatr KTO powstał w 1977 roku, a swoją działalność zainaugurował spektaklem Ogród rozkoszy. Pierwszych dziesięć zamkniętych pokazów obejrzało kilkuset widzów; po ocenzurowaniu ponad rok później – niemal 3 tysiące w Krakowie i różnych miastach Polski.  W 37. sezonie Teatru KTO statystyki wyglądają zgoła inaczej: ponad trzydzieści (z widowiskami okazjonalnymi ponad 50) tytułów zarówno tych na scenie jak i na ulicy obejrzało w Polsce i na świecie około 2.000.000 widzów. Teatr gościł w blisko 250 miastach w ponad 40 krajach na 5 kontynentach. W trakcie ponad 180 zagranicznych podróży Teatr KTO odwiedził Kolumbię, Meksyk, Brazylię, Kostarykę, Tunezję, Iran, USA, Koreę Południową i niemal wszystkie kraje  Europy. Brał udział w prestiżowych festiwalach m. in. w Seulu, Bogocie, Nowym Jorku, Sankt Petersburgu, Berlinie, Wiedniu, Pradze, Tiranie, Edynburgu, Mińsku i Kijowie. Teatr KTO jest organizatorem 27 edycji Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie, a także realizatorem krakowskich projektów artystycznych - Noc Teatrów i Noc Poezji. Od 1 stycznia 2005 roku krakowski Teatr KTO jest Teatrem Miejskim. Przez 38 lat niezmiennie dyrektorem Teatru KTO jest Jerzy Zoń.

Twórcy spektaklu: Peregrinus

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie, Filia we Wrocławiu

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie została założona w 1946 roku przez Juliusza Osterwę. Obecnie PWST kształci studentów w ramach jednolitych stacjonarnych studiów magisterskich, które na kierunku aktorstwo trwają 9.semestrów, a na kierunku reżyseria 10 semestrów. Posiada 5 wydziałów: Wydział Aktorski i Wydział Reżyserii Dramatu w Krakowie, Wydział Aktorski i Wydział Lalkarski w Filii we Wrocławiu oraz Wydział Teatru Tańca w Bytomiu. Filia PWST we Wrocławiu prowadzi również kształcenie w ramach Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży. PWST im. L. Solskiego od początku swego istnienia zapewnia ciągłość polskiej sztuki aktorskiej.

Twórcy spektaklu: Wesele

Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu

Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu powstał jako miejski teatr w 1957 roku. Obecnie publiczność teatru to publika młodzieżowa, szkolna, i indywidualna natomiast w latach 70. była to publika organizowana gdzie zakłady pracy finansowały pracownikom wyjścia do teatru.Sezon 2007/​2008 za­koń­czony zo­stał wy­róż­nie­niem: wie­lo­letnie sta­rania Teatru Dramatycznego zo­stały do­ce­nione przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który 12 maja 2008 przy­znał Teatrowi ho­no­rową od­znakę "ZASŁUŻONY DLA KULTURY POLSKIEJ".

Teatr Łaźnia Nowa

Teatr Łaźnia Nowa, to prężnie działający krakowski teatr, mieszczący się w wyremontowanej, postindustrialnej przestrzeni dawnych hal warsztatów szkolnych Zespołu Szkół Mechanicznych w Nowej Hucie. Podczas dziesięciu lat istnienia, Łaźnia Nowa wypracowała solidną markę na polskim rynku teatralnym. Wykreowała między innymi: Festiwal Teatralny Genius Loci, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, i Festiwal Mrożkowski. Teatr nie posiada stałego zespołu, do współpracy zaprasza chętnych aktorów i reżyserów. Dogodne warunki pracy znajdują w nim twórcy uznani, a także ci, którzy jeszcze poszukują własnego języka teatralnego. Spektakle zrealizowali tu m.in.: Michał Borczuch, Łukasz Czuj, Iga Gańczarczyk, Paweł Kamza, Marcin Liber, Paweł Passini, Wiktor Rubin, Monika Strzępka, Marcin Wierzchowski, Paweł Świątek, Weronika Szczawińska, Michał Zadara.
W latach 2005-2015 Łaźnia Nowa wyprodukowała ponad czterdzieści spektakli, sama bądź w koprodukcji z partnerami z całej Polski – Teatrem im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatrem Współczesnym w Szczecinie, Teatrem Dramatycznym w Warszawie Teatrem Montownia i Teatrem Imka. Jej przedstawienia są pokazywane i nagradzane na licznych polskich przeglądach oraz festiwalach teatralnych (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej Interpretacje w Katowicach, Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni, Festiwal Prapremier w Bydgoszczy, Wałbrzyskie Fanaberie Teatralne, Gliwickie Spotkania Teatralne). Łaźniowe spektakle można zobaczyć również za granicą, były już m.in. w Berlinie Madrycie, Meksyku, Singapurze.
Z uwagi na wyjątkową przestrzeń, poddającą się rozmaitym modyfikacjom, (dwie sceny, mogące pomieścić kilkuset widzów, obszerne foyer), w Łaźni Nowej chętnie goszczą najciekawsze spektakle europejskie. Odbywają się w niej również koncerty czołowych wokalistów i zespołów rockowych z kraju i zagranicy. Różnorodna działalność Łaźni Nowej przeczy stereotypom o gorszym charakterze nowohuckiej dzielnicy, w której nie można niczego dokonać. Determinacja, wiara w siłę kreatywną człowieka i bezpośredniość pomogły teatrowi zakorzenić się w nowohuckim pejzażu i pozyskać wiernych widzów, pozwalają też odważnie patrzeć w przyszłość.